Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Με τη ΝΙΚΗ των ΠΟΛΙΤΩΝ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Αγαπητοί φίλοι, σας ενημερώνω ότι στις εκλογές του Μαΐου συμμετέχω ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το ψηφοδέλτιο της Ανεξάρτητης Δημοτικής Παράταξης ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ και υποψήφιο δήμαρχο τον Γιάννη Σταθόπουλο.

 Πρόκειται για μια κίνηση ενεργών πολιτών προερχόμενων από διαφορετικούς δρόμους, διαφορετικά κόμματα και παρατάξεις που συναντηθήκαμε για να υπερασπιστούμε ένα κοινό όραμα για τη πόλη μας, την Αγία Παρασκευή.

Στόχος της παράταξής μας η προάσπιση της ανθρώπινης πόλης, των κοινόχρηστων ελεύθερων και αθλητικών χώρων, του Δημόσιου σχολείου, των αναπλάσεων στις γειτονιές, της παραγωγής πολιτιστικού έργου, της κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης, της ενεργούς συμμετοχής των πολιτών και της διαφάνειας σε κάθε επίπεδο.
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

21η Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού

γράφει η δικηγόρος Δήμητρα Ι. Λογοθέτη

Δεν είναι εύκολο να είσαι διαφορετικός...

 21 Μαρτίου 1960 και εβδομήντα διαδηλωτές οι οποίοι διαδήλωναν ειρηνικά ενάντια στους νόμους του Απαρτχάιντ στην πόλη Σάρπβιλ της Νοτίου Αφρικής χάνουν τη ζωή τους.. Έξι χρόνια αργότερα, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών... απέτισε φόρο τιμής στους εβδομήντα διαδηλωτές, καθιερώνοντας την 21 Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα κατά των Φυλετικών Διακρίσεων και του Ρατσισμού. Όμως, το φαινόμενο δεν ξεκινά εδώ, καθώς μία απλή ιστορική αναδρομή θα μας καταδείξει με τον πλέον πανηγυρικό τρόπο ότι η ανθρωπότητα είχε ανέκαθεν την τάση να χωρίζει τους ανθρώπους σε κατηγορίες, οι οποίες μάχονταν για το ποια θα καταφέρει να υπερτερίσει και να καταπνίξει την αντίπαλή της.
Η περιπλάνησή μας στον κόσμο των φυλετικών διακρίσεων μας οδηγεί στους δρόμους του Αμερικανικού Νότου και στο «κυνήγι νέγρων» από τη γνωστή σε όλους ρατσιστική οργάνωση Κου- Κλουξ- Κλαν, για να μεταφερθούμε λίγο αργότερα στη γειτονιά του Πόντου και στη συνέχεια στον κόσμο των εκατομμυρίων Αρμενίων, οι οποίοι σφαγιάστηκαν από το Τουρκικό κράτους στις αρχές του παρελθόντος αιώνα για να καταλήξουμε λίγο αργότερα, στην Ευρώπη της Άριας Φυλής και των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Το ταξίδι του ρατσισμού μακρύ χάνεται στους αιώνες και εμφανίζεται σε κάθε σχεδόν σύγχρονο κράτος..
Αφορμή η σημερινή μέρα για να σκεφτούμε ότι ίσως τελικά, δεν είναι μόνο η μισαλλοδοξία ή ακόμα και η παραφροσύνη συγκεκριμένων ηγετών που άνοιξε τις πόρτες στα Άουσβιτς της Ιστορίας, αλλά η στάση ζωής, η νοοτροπία, η παιδεία του κάθε ανθρώπου που, τελικά, χτίζει με τη σκέψη, το λόγο και τα έργα του Νταχάου ανά τους αιώνες. Ο ρατσισμός και οι φυλετικές διακρίσεις τρυπώνουν στις καθημερινές, σχεδόν ασυνείδητες, συμπεριφορές μας απέναντι σε οτιδήποτε μας είναι ξένο ή ανοικείο, κρύβονται στην πρώτη σκέψη που κάνουμε μπροστά στο διαφορετικό.
«Οι Τούρκοι μας έδιωξαν σαν Έλληνες και οι Έλληνες μας υποδέχθηκαν σας Τούρκους» λέει ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης στην Πολίτικη Κουζίνα και σε μια φράση αποτυπώνεται τόσο απλά και εύγλωττα όλο το νόημα των φυλετικών διακρίσεων, της τάσης των ανθρώπων να ξεχωρίζουν τη μειονότητα, την ανομοιομορφία και να την απομονώνουν ως το ξένο, παράσιτο σώμα. Μία τάση που εμείς στη γειτονιά μας εδώ στα Βαλκάνια την έχουμε ζήσει πολύ συχνά ανά τους αιώνες..
Ας είναι, λοιπόν, η σημερινή μέρα αφορμή για να σκεφτούμε όλοι μαζί και ο καθένας από εμάς ξεχωριστά τις σκέψεις, τα λογια, τις πράξεις με τις οποίες εμείς οι ίδιοι, ηθελημένα ή άθελα μας, χτίζουμε σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ας αναλογιστούμε την επόμενη φορά που θα συναντήσουμε έναν οικονομικό μετανάσταση στο δρόμο μας, ότι ο Άνθρωπος που στέκει απέναντί μας, ο «λαθραίος» αυτός μετανάστης εργάζεται χωρίς ασφάλιση, χωρίς πρόσβαση στην παιδεία, παγιδευμένος στην παρανομία, με τον μόνιμο τρόμο της απέλασης και με το άπιαστο όνειρο της νομιμότητας.. Ας θυμηθούμε ότι 22 Ιανουαρίου του 2011, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καταδίκασε την Ελλάδα για τον τρόπο που μεταχειρίζεται τις εθνικές μειονότητες, σε μία ιστορική απόφαση που έκανε το γύρο της Ευρώπης και που φώτισε αρνητικά τη ρήση «Πας μη Έλλην βάρβαρος».
Άλλωστε, ως Έλληνες οφείλουμε να θυμόμαστε ότι κάποτε η Ιστορία έστειλε και το δικό μας λαό στο δρόμο της προσφυγιάς, ενώ και σήμερα, νέοι Ελλήνες επιστήμονες, φίλοι, γνωστοί ή συγγενείς μας, οι δικοί μας άνθρωποι, βρίσκονται για εργασία σε κάποιο μέρος αυτού του πλανήτη όπου είναι η εθνική μειονότητα..
21 Μαρτίου 2014 και αφορμή για σκέψη.. Εμείς που μάθαμε να αντιμετωπίζουμε τις εθνικές μειονότητες, τους μετανάστες, τους πρόσφυγες ως τους κακοποιούς, τους εγκληματίες που θα μας κλέψουν, θα μας ληστέψουν, θα μας σκοτώσουν, εμείς που μάθαμε να τους αντιμετωπίζουμε ως ένα ψυχρό στατιστικό αριθμό, ώρα να τους δεχτούμε ως άτομα, με πρόσωπο και μόρφη.. Ως άνθρώπους που έχουν ανάγκη το χαμόγελο μας, την «Καλημέρα», το «Ευχαριστώ» μας..
Δεν είναι εύκολο να είσαι διαφορετικός ούτε να αποδέχεσαι τη διαφορετικότητα...Είναι όμως όμορφο...
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

Αλήθειες και ψέμματα.

Επειδή και τα ψέματα πρέπει να έχουν κάποια όρια, όπως και η προπαγάνδα, αναδημοσιεύουμε αυτό τον σύντομο πίνακα για να θυμίσουμε το αυτονόητο και πασίγνωστο: όλη η Ευρώπη σχεδόν έχει πολύ περισσότερες διακοπές και αργίες από εμάς – και αυτό δεν ισχύει μόνο για τα σχολεία αλλά και για τους εργαζόμενους, που οι άδειες τους φτάνουν μέχρι και τις 37 εργάσιμες το χρόνο… Απλώς στα σχολεία τους (Β’θμια) δεν ασχολούνται με εξετάσεις ενάμιση μήνα το χρόνο και κάνουν πιο πολύ μάθημα…

ΠΗΓΗ
Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

Το δέλεαρ των… προαγωγών και οι τιµωρητικές διατάξεις της προωθούµενης αξιολόγησης

Ανακοίνωση της Ενωτικής Κίνησης Εκπαιδευτικών Π.Ε "ΥΠΕΡΒΑΣΗ"

Συναδέλφισσα, συνάδελφε

 Σε αναβρασµό βρίσκεται το τελευταίο διάστηµα η εκπαιδευτική κοινότητα µε την επιχειρούµενη, από την πλευρά της κυβέρνησης, εφαρµογή της αυτοαξιολόγησης της σχολικής µονάδας - αρχικά - και της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού στη συνέχεια.... Για την υλοποίηση του σχεδίου της η κυβέρνηση χρησιµοποιεί τη γνωστή συνταγή «του καρότου και του µαστιγίου», όπου καρότο είναι οι υποσχέσεις για προαγωγές (µε τις πολυπόθητες αυξήσεις) και µαστίγιο είναι οι διατάξεις των µνηµονιακών νόµων, του Υπαλληλικού Κώδικα και του Πειθαρχικού ∆ικαίου που σφίγγουν τη θηλιά σε όποιον αντιστέκεται!

Το καρότο…

Αλήθεια, ποια βάση έχουν οι υποσχέσεις για προαγωγές, υποσχέσεις που απευθύνονται σε ολόκληρο τον Κλάδο και, κυρίως, στους νέους συναδέλφους; ∆εν θα αναφερθούµε στις γνωστές σε όλους µας ποσοστώσεις αλλά στο γεγονός ότι δεν επιτρέπονται οι προαγωγές µε βάση το µνηµόνιο που βρίσκεται σήµερα σε ισχύ!!! Συγκεκριµένα: στο Μνηµόνιο Συνεννόησης που υιοθετήθηκε από την ελληνική Βουλή το Φλεβάρη του 2012 (τρεις µήνες µετά την εφαρµογή του νέου µισθολογίου) αναφέρεται επί λέξει (σελ. 9): «Η Κυβέρνηση αναθέτει µία εξειδικευµένη εκτίµηση του νέου µισθολογίου [Πρώτο τρίµηνο του 2012]. Αυτή η εκτίµηση επικεντρώνεται στις µισθολογικές ωριµάνσεις οι οποίες ενσωµατώνονται στο νέο µηχανισµό προαγωγών. Εάν η εκτίµηση αποκαλύπτει οποιαδήποτε υπερβολική µισθολογική ωρίµανση στις αποδοχές, οι κανόνες προαγωγής αναπροσαρµόζονται προ του τέλους του 2012. Ουδεµία προαγωγή λαµβάνει χώρα προ της εκτιµήσεως και της αναπροσαρµογής των κανόνων προαγωγής». Η κυβέρνηση, λοιπόν, ουδέποτε προέβη σ’ αυτή την εξειδικευµένη εκτίµηση, ουδέποτε κινήθηκε ο µηχανισµός προαγωγών και οι συγκεκριµένες διατάξεις του Ν. 4024 παρέµειναν αδρανοποιηµένες. Επισηµαίνουµε εδώ ότι για την αδρανοποίηση αυτή δεν ευθύνεται η ύπαρξη ή µη της αξιολόγησης αλλά η προαναφερόµενη µνηµονιακή δέσµευση! Όπως αντιλαµβάνεται ο καθένας µας, ακόµη κι αν η κυβέρνηση «πιεστεί» να θέσει σε κίνηση τον µηχανισµό των προαγωγών, θα αναπροσαρµόσει προηγουµένως τους κανόνες προαγωγής, ώστε να µην υπάρξει επιπλέον δηµοσιονοµικό κόστος! Για να µην υπάρχει, όµως, καµιά αµφιβολία για τις προθέσεις της κυβέρνησης, αναφέρουµε εδώ µια ακόµη διάταξη του Ν. 4024 που αδρανοποιήθηκε, τη διάταξη µε την οποία προβλεπόταν η καταβολή του Κινήτρου Επίτευξης Στόχων (µισού έως ολόκληρου βασικού µισθού ετησίως) στην περίπτωση επίτευξης της στοχοθεσίας. Για να… αποτρέψει τη δηµοσιονοµική επιβάρυνση η κυβέρνηση ανέστειλε την παραπάνω διάταξη µέχρι τις 31/12/2016!!! (Υποπαράγραφος Γ.1 του Ν. 4093/12). Πώς είπατε; Πιστεύει ακόµη κανείς, ότι η αξιολόγηση θα φέρει αυξήσεις;

το µαστίγιο…

∆εν αρκείται όµως η συγκυβέρνηση στις φρούδες - όπως αποδεικνύεται - υποσχέσεις, αλλά για να κάµψει το φρόνηµα των εκπαιδευτικών βγάζει από τη φαρέτρα της διατάξεις - λαιµητόµους. Ας δούµε πώς κλιµακώνει αυτή την επίθεση:
α) Εκπαιδευτικοί που µε δική τους υπαιτιότητα δε συµµετέχουν στις διαδικασίες αξιολόγησης στερούνται του δικαιώµατος συµµετοχής στη διαδικασία Επιλογής Στελεχών Εκπαίδευσης (άρθρο 11, παρ. 11 του Ν. 3848/10).
β) Οι εκπαιδευτικοί αξιολογούνται και, µάλιστα, µε συντελεστή βαρύτητας 1,5 στο κριτήριο «συµµετοχή στην αυτο-αξιολόγηση της σχολικής µονάδας» (άρθρο 3, παρ. 10 του Π.∆τος 152/2013).
γ) Οι εκπαιδευτικοί που χαρακτηρίζονται ελλιπείς σε περισσότερα του ενός κριτήρια σε µία εκ των κατηγοριών χαρακτηρίζονται συνολικά ελλιπείς, ασχέτως συνολικής βαθµολογίας (άρθρο 16, παρ. 4 του Π.∆τος 152/2013).
δ) Οι εκπαιδευτικοί που, σύµφωνα µε την τελική τους βαθµολογία ή σύµφωνα µε την παράγραφο 4 (σ.σ. βλέπε προηγούµενη περίπτωση), χαρακτηρίζονται συνολικά ελλιπείς, µε σχετική πράξη του ∆ιευθυντή ∆ιεύθυνσης, εγγράφονται στον πίνακα των µη προακτέων (άρθρο 16, παρ. 5 του Π.∆τος 152/2013).
ε) Οι υπάλληλοι που περιλαµβάνονται σε πίνακα µη προακτέων στερούνται του δικαιώµατος για προαγωγή για τα επόµενα δύο έτη (άρθρο 8, παρ. 4 του Ν. 4024/11).
στ) Υπάλληλος, ο οποίος εγγράφεται σε δύο διαδοχικούς πίνακες µη προακτέων στον ίδιο βαθµό, παραπέµπεται µέσα σε δύο (2) µήνες από την κύρωση του οικείου πίνακα υποχρεωτικώς προς κρίση στο υπηρεσιακό συµβούλιο, το οποίο, µε αιτιολογηµένη απόφαση του και µετά από προηγούµενη κλήση αυτού για να παράσχει εγγράφως ή προφορικώς τις αναγκαίες διευκρινίσεις, µπορεί να τον απολύσει ή να τον υποβιβάσει κατά έναν βαθµό (άρθρο 95 του Υπαλληλικού Κώδικα).

…και η πρόταση της «υπέρβασης»

Ασφαλώς και η συλλογή υπογραφών αντίθεσης στη συγκεκριµένη αξιολόγηση - πέραν του συµβολικού χαρακτήρα και του όποιου διαπραγµατευτικού «βάρους» - δεν αρκεί και δεν µπορεί να φέρει τη νίκη. Απαιτείται συντονισµένη συλλογική αντίδραση, η οποία προϋποθέτει την αυτοδέσµευση ΟΛΩΝ µας στα παρακάτω βήµατα:

Η Οµοσπονδία κηρύσσει το µήνα Φεβρουάριο ως µήνα αντίστασης: Κλιµάκια της ∆ΟΕ επισκέπτονται όλους τους νοµούς και σε συνεργασία µε τα τοπικά ∆.Σ. όσο το δυνατόν περισσότερες σχολικές µονάδες.
Στις 5 του Μάρτη (ενδεικτική ηµεροµηνία) καλούνται όλοι οι Σύλλογοι ∆ιδασκόντων να υπογράψουν Πρακτικό µε κείµενο που αντιτίθεται στην προωθούµενη αυτοαξιολόγηση – αξιολόγηση και οι τοπικοί σύλλογοι συγκεντρώνουν τις ανωτέρω Πράξεις.
Μια εβδοµάδα αργότερα (ενδεικτική ηµεροµηνία στις 12 Μαρτίου) και αφού έχουν συγκεντρωθεί τα πρακτικά µε τις υπογραφές όλων µας καταγράφονται στο Βιβλίο Πράξεων του Συλλόγου ∆ιδασκόντων σε όλες τις σχολικές µονάδες της χώρας.
Στις 21 Μαρτίου (ενδεικτική ηµεροµηνία) όλοι οι συνάδελφοι µε επικεφαλής το ∆.Σ. του Συλλόγου τους κατευθύνονται στη ∆ιεύθυνση Εκπαίδευσης όπου και πρωτοκολλούν τα Πρακτικά.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ θα νικήσουµε Ή ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ θα χάσουµε!

Συνάδελφε,
Ο αγώνας είναι συλλογικός, η ευθύνη όµως για τη στάση του καθενός είναι ατοµική! Πριν πάρεις την απόφαση για τη στάση που θα κρατήσεις, διάβασε αυτό το απόσπασµα µε δηλώσεις του γνήσιου εκπροσώπου της κυβέρνησης - υπουργού Υγείας - Άδ. Γεωργιάδη για το ρόλο της αξιολόγησης (11 Νοεµβρίου 2013):
«Πώς θα δουλεύουµε από εδώ και µπρος; Θα κάνουµε αξιολόγηση. Πόσους και ποιους χρειαζόµαστε. Αυτούς που χρειαζόµαστε, τους κρατάµε». Τους άλλους;;; «Αυτούς που δε χρειαζόµαστε, δε µπορούµε να τους πληρώνουµε»!

Φεβρουάριος 2014
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

Η Δ.Ο.Ε. ΓΙΑ ΑΥΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ


Αθήνα 20/1/2014

Η Διδασκαλική Ομοσπονδία μέσα από τις αποφάσεις των Γενικών της Συνελεύσεων καθώς και από αυτές του Διοικητικού Συμβουλίου της έχει, με συνέπεια και υπευθυνότητα, εκφράσει τις θέσεις του κλάδου των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για την αξιολόγηση. Την αξιολόγηση ως ανατροφοδοτική, γνήσια παιδαγωγική διαδικασία ουσιαστικής αποτίμησης τόσο του εκπαιδευτικού έργου, όσο και... συνολικά της εκπαιδευτικής πολιτικής, μιας αποτίμησης από τα «κάτω» που θα πραγματοποιείται από τους εκπαιδευτικούς συλλογικά και όχι από μονοπρόσωπα όργανα και θα έχει ως στόχο την ανίχνευση των προβλημάτων και το σχεδιασμό των αναγκαίων παρεμβάσεων στην κατεύθυνση της ουσιαστικής ενίσχυσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας και του δημόσιου σχολείου. 

Δυστυχώς, με τα νομοθετήματα των τελευταίων χρόνων (Ν.3848/10, Ν.4024/11 και το πρόσφατο ΠΔ 152/2013) η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας (υπό την όποια ηγεσία) αποδεικνύει ότι ως μοναδικό στόχο έχει τη χειραγώγηση και τιμωρία των εκπαιδευτικών και την κατηγοριοποίηση των σχολείων.

Όπως επανειλημμένα έχουμε τονίσει, η σύνδεση της μισθολογικής και βαθμολογικής εξέλιξης με την αξιολόγηση, η οποία μέσα από μια σειρά εντελώς αυθαίρετων ποσοστώσεων ανοίγει διάπλατα ακόμη και την πόρτα των απολύσεων, όπως δείχνει και η διαδικασία αξιολόγησης των εκπαιδευτικών τεχνικής εκπαίδευσης που έχουν τεθεί από το καλοκαίρι σε διαθεσιμότητα, αποτελεί εχθρική ενέργεια κατά του κλάδου και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.

Η προσπάθεια εφαρμογής της σε πρώτο στάδιο, με την πραγματοποίηση ενημερωτικών συναντήσεων για τα στελέχη της εκπαίδευσης, συνάντησε τη δυναμική αντίδραση του Κλάδου. Η συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών ανταποκρίθηκε με δυναμισμό στο κάλεσμα της Δ.Ο.Ε. και των κατά τόπους συλλόγων για μη συμμετοχή στις συναντήσεις. Τα μηνύματα από όλη την Ελλάδα αναφέρουν τη ματαίωση των σεμιναρίων και των συναντήσεων. Οι εκπαιδευτικοί κέρδισαν την πρώτη μάχη.

Σε λίγες ημέρες λήγει και η προθεσμία συγκέντρωσης των υπογραφών των εκπαιδευτικών ενάντια στη διαδικασία που το Υπουργείο ονομάζει αξιολόγηση. Κι εδώ τα μηνύματα είναι εξαιρετικά ελπιδοφόρα. Η έκφραση της αντίθεσης του εκπαιδευτικού κόσμου προς τους σχεδιασμούς της πολιτικής ηγεσίας είναι συντριπτική.

Ο δρόμος είναι, όμως, ακόμα μακρύς. Ήδη το Υπουργείο Παιδείας θέτει σε εφαρμογή τη διαδικασία της αποκαλούμενης αυτοαξιολόγησης και καλεί με εγκύκλιό του τους συλλόγους διδασκόντων να συνεδριάσουν και να δημιουργήσουν ομάδες εργασίας που θα υλοποιήσουν την αυτοαξιολόγηση, μια διαδικασία που η φιλοσοφία και η πρακτική της θα αποτελέσει το δούρειο ίππο για την αξιολόγηση-χειραγώγηση των εκπαιδευτικών.

Η διαδικασία της αυτοαξιολόγησης, ανεξαρτήτως του τίτλου που φέρει, είναι μια διαδικασία που οι σύλλογοι διδασκόντων διαχρονικά ακολουθούν. Αυτοί είναι που, παρά το γεγονός ότι καλούνται να ασκήσουν το έργο τους δίχως υποδομές και στήριξη από την πολιτεία, αποτιμούν στις παιδαγωγικές τους συνεδριάσεις την εκπαιδευτική διαδικασία της σχολικής τους μονάδας και προχωρούν σε κινήσεις βελτίωσής της προς όφελος των μαθητών.

Αντίθετα, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου καμία αυτοαξιολόγηση του έργου της δεν κάνει. Αν το είχε κάνει θα γνώριζε πως εκπαιδευτική πολιτική δεν μπορεί να ασκείται δίχως διορισμούς εκπαιδευτικών, με διαθεσιμότητα, με συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων, με αύξηση του αριθμού των μαθητών στις τάξεις, δίχως επαρκή χρηματοδότηση, δίχως τη στοιχειώδη υλικοτεχνική υποδομή, δίχως...

Αντ' αυτού για μια ακόμη φορά μετακυλύει την ευθύνη στους εκπαιδευτικούς και τους καλεί «αθώα» και με «όμορφες» λεκτικές διατυπώσεις να κηρύξουν εκείνοι την έναρξη μιας διαδικασίας που ολοφάνερα συνδέεται με την κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων, με την αναζήτηση των υπευθύνων για την πορεία της εκπαίδευσης στις τάξεις τους και που ολοφάνερα οδηγεί στο επόμενο στάδιο, την αξιολόγηση - λαιμητόμο, των ποσοστώσεων, της μισθολογικής και βαθμολογικής καθήλωσης και τελικά της απόλυσης.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. καλεί τους συλλόγους των διδασκόντων να μην διευκολύνουν την πολιτική ηγεσία στο έργο της δικής τους καρατόμησης. Οι συνεδριάσεις των συλλόγων διδασκόντων δεν πρέπει να οδηγήσουν στη στελέχωση των ομάδων εργασίας.

Τονίζουμε ότι όταν οι συνεδριάσεις γίνονται εκτός ωραρίου εργασίας, κάτι που προβλέπει η σχετική εγκύκλιος, η συμμετοχή σε αυτές αποτελεί σαφέστατη παραβίαση του εργασιακού ωραρίου, επομένως κανείς δεν μπορεί να υποχρεώσει τους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν σε αυτές.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, που οι σύλλογοι διδασκόντων θα συζητήσουν το ζήτημα της αυτοαξιολόγησης το αποτέλεσμα πρέπει να είναι η ξεκάθαρη απάντηση ότι οι ομάδες εργασίας δε συγκροτήθηκαν, αφού κανείς εκπαιδευτικός δεν εκδήλωσε εθελοντικά ενδιαφέρον.

Συνάδελφοι,

αυτό είναι το δεύτερο βήμα, έπειτα από τη ματαίωση των σεμιναρίων, στην πορεία της οργανωμένης και μεθοδικής αντίδρασης ενάντια στην εφαρμογή της αξιολόγησης - χειραγώγησης. Ο δρόμος του αγώνα που βρίσκεται μπροστά μας θα είναι μεγάλος μα τελικά νικηφόρος. Είναι αναγκαίο να συνειδητοποιήσουμε ότι η συνολική και δυναμική μας αντίδραση ενάντια στην εφαρμογή της αυτοαξιολόγησης - αξιολόγησης είναι αυτή που θα ανατρέψει τα σχέδια του Υπουργείου Παιδείας. Οι αυταπάτες που καλλιεργούνται στους συναδέλφους που έχουν μείνει βαθμολογικά και μισθολογικά στάσιμοι, εξ αιτίας της εφαρμογής των νόμων 3848 και 4024, είναι εύκολο να αποκαλυφθούν. Κανείς δεν πρόκειται να εξελιχθεί μισθολογικά όσο χαμηλά κι αν βρίσκεται ακόμη κι αν πραγματοποιηθεί η αξιολόγηση. Οι οικονομικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης προς την τρόικα μιλούν για μηδενικές αυξήσεις σε μισθούς. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η αξιολόγηση που η κυβέρνηση έχει στο πρόγραμμά της, είναι αυτή που συνδέεται με τη στασιμότητα, τη διαθεσιμότητα, την απόλυση.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. έχει ήδη ξεκινήσει σειρά ενημερωτικών επισκέψεων σε περιοχές όπου διοργανώνονται συναντήσεις - συνελεύσεις με θέμα την αξιολόγηση. Προχωρά, επίσης, στη διοργάνωση κεντρικών εκδηλώσεων ανά Περιφέρεια με στόχο την ενημέρωση, τη συνειδητοποίηση και τη συσπείρωση των συναδέλφων.

Καλεί όλους τους εκπαιδευτικούς:

Να εκφράσουν συντεταγμένα με κάθε τρόπο και κυρίως με την υπογραφή του κειμένου της Ομοσπονδίας, την αντίθεσή τους απέναντι στην προωθούμενη αυτοαξιολόγηση - αξιολόγηση - χειραγώγηση.

Να μην προχωρήσουν στη στελέχωση των ομάδων εργασίας.

Οι τοπικοί σύλλογοι εκπαιδευτικών σε συνεννόηση κα συνεργασία με το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. θα πρέπει να προχωρήσουν σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την υλοποίηση της παραπάνω απόφασης.
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Τζαφάρ

Αντί ευχών για το 2014 αυτό το ταινιάκι που μέσα σε εκατό δευτερόλεπτα λέει απλά και συγκινητικά όλα όσα θα έπρεπε να ειπωθούν για το ρατσισμό και τη ξενοφοβία... 
Καλή χρονιά με υγεία και αγάπη!

Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

Συνεδρίαση ΑΠΥΣΠΕ Αττικής

Στη σημερινή  του συνεδρίαση το ΑΠΥΣΠΕ Αττικής συζήτησε και αποφάσισε για τα παρακάτω:

 • Απόδοση 2ης ειδικότητας στους:
-Κ.Ν (ΠΕ 70) ΔΝΣΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ (2η ειδικότητα- Θεολόγος)
-Κ.Κ (ΠΕ 70) ΔΝΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ (2η ειδικότητα Ιταλικής Γλώσσας)
-Μ.Κ.Α (ΠΕ 70) ΔΝΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ (2η ειδικότητα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών ΤΕΙ)
-Ε.Λ (ΠΕ70) ΔΝΣΗ Α΄ΑΘΗΝΑΣ (2η ειδικότητα Μαθηματικός)
Η περίπτωση της Φ.Λ (ΠΕ 70) της Α΄Αθήνας  για απόδοση 2ης ειδικότητας Ψυχολόγου θα συζητηθεί σε επόμενη συνεδρίαση αφού πρώτα υποβληθεί σχετικό ερώτημα στο Υπουργείο για παροχή διευκρινίσεων.

 • Απαλλαγή στελεχών εκπαίδευσης από τα καθήκοντά τους ως εξής:
- Π.Α (ΠΕ 70) της Αν. Αττικής από θέση Διευθυντή Δημοτικού Σχολείου
-Α.Π (ΠΕ 70) της Γ΄Αθήνας από θέση Διευθύντριας Δημοτικού Σχολείου
-Ν.Κ (ΠΕ 70) του Πειραιά από θέση  Διευθυντή Δημοτικού Σχολείου
-Α.Λ (ΠΕ 70) του Πειραιά από θέση  αναπληρώτριας Υποδιευθύντριας Δημοτικού Σχολείου
-Π.Α  (ΠΕ 70) της Αν. Αττικής  από θέση  Υποδιευθύντριας Δημοτικού Σχολείου
- Β. Κ  (ΠΕ 70) του Πειραιά από θέση  Διευθύντριας  Δημοτικού Σχολείου

 • Χορήγηση άδειας χωρίς αποδοχές στους:
Ε.Μ  - Νηπιαγωγός Β΄Αθήνας
Σ.Σ - Δασκάλας  Πειραιά
-Μ.Σ - Δασκάλας Δυτικής Αττικής
Οι περιπτώσεις των Ζ.Σ  Αγγλικών Γ Αθήνας  και Ν.Λ δάσκαλου Ανατολικής Αττικής θα επανεξεταστούν σε επόμενη συνεδρίαση  αφού πρώτα οι ενδιαφερόμενοι προσκομίσουν σχετικά δικαιολογητικά.

• Ορισμός αναπληρωτή του Δ/ντή της Δ/νσης Π.Ε. Δυτικής Αττικής τον Ι.Μ (ΠΕ 70)

•Μετακίνηση του εκπαιδευτικού Θ.Ρ ύστερα από αίτηση του από σχολείο σε σχολείο της Αν. Αττικής

 •Διακοπή άδειας άνευ αποδοχών στην Ε.Κ (ΠΕ 70) της Α΄Αθήνας.

 •Συμπλήρωση Ωραρίου σε υπηρεσίες της διοίκησης της εκπαίδευσης ως εξής
- Β.Κ (Π.Ε 70),ολική διάθεση στη Δ/νση Π.Ε Α΄Αθήνας
Το Συμβούλιο απέρριψε την αίτηση της Μ.Τ (Π.Ε 70) για ολική διάθεση στην  Δ/νση Π.Ε Δυτικής Αττικής ενώ θα επανεξετάσει τα αιτήματα των Ε.Κ (ΠΕ 11) για ολική διάθεση στην Α΄ Αθήνας και Μ.Β (ΠΕ 60) για ολική διάθεση στην Δ/νση  Δυτικής Αττικής μετά την κατάθεση σχετικών δικαιολογητικών και παροχή διευκρινίσεων
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ (σκέψεις,κρίσεις,προβληματισμοί,προτάσεις)

Τις προάλλες επισκέφθηκα τον ομόλογό μου (δάσκαλο του Τ.Ε.) στο σχολείο του. Τον βρήκα στην αυλή μαζί με άλλους δυο συναδέλφους ειδικοτήτων. Στην ερώτησή μου τι κάνει εκεί μου απάντησε ότι δίνουν βαθμούς 12:25-14:00 και στην αυλή είναι όλα τα παιδιά οπότε αυτοί κάνουν χρέη εφημερευόντων... Έτσι στερούνταν οι συγκεκριμένοι τις ίσες δυνατότητες να κάνουν αξιόλογη και αξιοπρεπή ενημέρωση γιατί ακόμα και αν κάποιοι γονείς τους προσέγγιζαν, αυτό γινόταν κυριολεκτικά «στο πόδι» και φυσικά μέσα στο κρύο.

 Ακούω επίσης ότι κάποια σχολεία έδωσαν ή θα δώσουν βαθμούς την τάδε μέρα στις 13:00, στις 14:00 ακόμα και στις 10:00 άκουσα για ένα νομό της επαρχίας.

Φυσικά όλα τα παραπάνω είναι παράνομα. Το νομιμότερο φυσικά είναι μετά τις 16:15. Αυτό όμως με τη σειρά του αντιτίθεται με το εργασιακό ωράριο των εκπαιδευτικών.

Σε όσα σχολεία γίνεται το τελευταίο- ανάμεσα σ΄αυτά και το δικό μου- αυτοί που το αποδέχονται λένε: «δε βαριέσαι, δυο μέρες το χρόνο είναι, θα περάσουν...».Οι υπόλοιποι φυσικά και βαρυγγομούν, προσαρμόζονται όμως με την άποψη των άλλων με τη σκέψη: «αφού δε μιλάει κανείς, εγώ θα κάνω τον απροσάρμοστο!».

Μήπως πρέπει επιτέλους νομοθετικά (Υπουργείο Παιδείας---- Διεύθυνση σπουδών κ.λ.π.) να θεσπιστούν δυο μέρες το χρόνο με ωράριο παρόμοιο με αυτό της 27ης Οκτωβρίου ή της 24ης Μαρτίου για να γίνεται η επίδοση. Πρόσφατα έμαθα ότι στη Γαλλία γίνεται κάτι παρόμοιο.

Κ.Μ
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2013

Τα Αθεϊκά του Βόλου


Στη μνήμη του Αλέξανδρου Δελμούζου

Το 1908 η πόλη του Βόλου διένυε τον 27ο χρόνο της ως μέλους της Ελληνικής επικράτειας. Από κάθε άποψη, ήταν μία από τις πλέον σημαντικές πόλεις του νεοσύστατου Νεοελληνικού κράτους, που αν και μικρό έσφυζε από αυτοπεποίθηση και φιλοδοξίες... Ο Βόλος είχε ήδη αναδειχθεί σε μεγάλο εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο της χώρας και (το σημαντικότερο) ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι μετά από αυτό του Πειραιά. Ως συνέπεια, η Θεσσαλική μητρόπολη φιλοξενούσε μια ακμάζουσα, ανερχόμενη και δυναμική αστική τάξη, με αναφορές πέρα και έξω από τα στενά όρια του μικρού Νεολληνικού Κράτους. Μία αστική τάξη που ελάχιστα είχε να ζηλέψει από αυτή των Αθηνών και στους κόλπους της οποίας αναπτύσσονταν μια πλειάδα κοινωνικών και πολιτιστικών αντιθέσεων και διεργασιών. Με λίγα λόγια, στα πλαίσια της βαθύτατα συντηρητικής Νεοελληνικής κοινωνίας, ο Βόλος της εποχής εκείνης αποτελούσε ένα από τα λίγα ίσως παραδείγματα μιας κοινωνίας ανοιχτής σε καινούργιες ιδέες και ρεύματα τόσο από το εσωτερικό όσο και από το εξωτερικό.

Τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, το Ελληνικό Κράτος δεν προέβλεπε στη νομοθεσία του την παροχή εκπαίδευσης μέσης βαθμίδας σε κορίτσια. Το κενό αυτό το αναπλήρωνε σε μεγάλο βαθμό η ιδιωτική πρωτοβουλία, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα όπου υπήρχε τόσο η διάθεση όσο και η οικονομική δυνατότητα για κάτι τέτοιο. Στη περίπτωση του Βόλου, την πρωτοβουλία για την εκπαίδευση των κοριτσιών είχε αναλάβει ο Δήμος Παγασών (σημείωση: την εποχή εκείνη οι δήμοι ήταν αυτοχρηματοδοτούμενοι και δεν είχαν καμία εξάρτηση, οικονομική ή άλλη από την κετρική εξουσία). Συγκεκριμένα, για καιρό ο Δήμαρχος και βιομήχανος Κωστής Γκλαβάνης αναζητούσε μία λύση στο θέμα της μέσης εκπαίδευσης των κοριτσιών-θυγατέρων των πλούσιων, αστικών οικογενειών του Βόλου. Για το λόγο αυτό, ο Γκλαβάνης δημιούργησε μια επιτροπή δημοτικών συμβούλων με κύριο συντελεστή το γιατρό Δημήτρη Σαράτση. Ο Σαράτσης, άνθρωπος με βαθιά γνώση και άτομο που θα χαρακτηρίζαμε “φιλελεύθερο διανοούμενο” ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα, αφού μελέτησε και συμβουλεύτηκε πηγές και ειδικούς χωρίς καμία απολύτως προκατάληψη, εισηγήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1908 την ίδρυση ανώτερης σχολής θηλέων με σκοπό “την ευρυτέραν μόρφωσιν των νεανίδων και την πρακτικής αυτών κατάρτισην”. Στην τολμηρή για τα δεδομένα της εποχής εισήγηση του, ο Σαράτσης έκανε λεπτομερή περιγραφή των σχεδίων προγράμματος, της εποπτείας και κυρίως της οικονομικής βιωσιμότητας μιας τέτοιας σχολής. Ο στόχος θα ήταν η παροχή στις θυγατέρες των αστικών και ανώτερων κοινωνικά οικογενειών του Βόλου μορφωτικών δεξιοτήτων κατάλληλων για την οικογενειακή αλλά και την (για πρώτη φορά στα Ελληνικά χρονικά) επαγγελματική τους αποκατάσταση. Ως πρώτος διευθυντής της νέας σχολής προτάθηκε από τον Σαράτση ένας νεαρός και σχετικά άγνωστος παιδαγωγός, ο εικοσιοχτάχρονος Αλέξανδρος Δελμούζος. Η εισήγηση Σαράτση έγινε δεκτή από το δημοτικό συμβούλιο (η συντριπτική πλειοψηφία του οποίου ανήκε στην αστική τάξη της πόλης) χωρίς ωστόσο να λείψουν οι έντονες αντιδράσεις από τους δημοτικούς συμβούλους Σπύρο Μουσούρη και Περικλή Αποστολίδη. Το Πρώτο Παρθεναγωγείο Βόλου ήταν πλέον ένα γεγονός!

Ο Αλέξανδρος Δελμούζος είχε επιστρέψει στην Ελλάδα από την Γερμανία όπου είχε παρακολουθήσει έναν κύκλο παιδαγωγικών σπουδών μόλις μερικούς μήνες πριν προταθεί από τον Σαράτση ως διευθυντής του νέου Παρθεναγωγείου. Γεννημένος στην Αμφισσα κάπου το 1880, είχε σπουδάσει στη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών και από εκεί έφυγε για μετεκπαίδευση στη Γερμανία, όπου ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το νεοτερίστικο, φιλελεύθερο κλίμα της Ευρώπης. Αυτό το κλίμα προσπάθησε να μεταφέρει στην Ελλάδα μέσα από μια σειρά άρθρων του για το γλωσσικό ζήτημα (την κρατική επιβολή μιας τεχνητής, αρχαίζουσας γλώσσας, της καθαρεύουσας, στην Ελληνική κοινωνία στο όνομα του γλωσσικού εξελληνισμού και γλωσσικής ομογενοιοποίησης της χώρας και επανασύνδεσης της με ένα μακρυνό, ρομαντικό παρελθόν). Ο Σαράτσης γνώρισε το Δελμούζο μέσα από αυτά τα άρθρα καθώς και με τη μεσολάβηση του καθηγητή Νικόλαου Πολίτη και κάπως έτσι του έγινε η πρόταση να αναλάβει διευθυντής στο νέο Παρθεναγωγείο.

Σε αυτό το σημείο θα αναφέρουμε μερικές από τις εκπαιδευτικές καινοτομίες που εισήγαγε το δίδυμο Δελμούζου-Σαράτση στο Παρθεναγωγείο, το οποίο ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 10 Οκτωβρίου του 1908. Ως προς τα πρακτικά ζητήματα λειτουργίας του, το Παρθεναγωγείο δεν εφάρμοσε το Δημόσιο/Κρατικό πρόγραμμα σπουδών που εφαρμόζονταν στα σχολεία μέσης εκπαίδευσης αρρένων αλλά στηρίχτηκε αποκλειστικά στο πρόγραμμα που σχεδίασαν οι Δελμούζος-Σαράτσης καθώς και οι εκπαιδευτικοί που προσελήφθησαν. Δεν υπήρχαν φραγμοί στην προαγωγή των μαθητριών στις επόμενες τάξεις και δεν ίσχυε το κλασικό βαθμολογικό σύστημα ή το σύστημα απουσιών των άλλων σχολείων.

Ο στόχος του Δελμούζου ήταν η διαμόρφωση “ηθικών και αυθύπαρκτων χαρακτήρων” με επιμονή στην καλλιέργεια της αυτενέργειας και της προσωπικής ευθύνης. Ενας άλλος κεντρικός στόχος ήταν η πρακτική ωφελιμότητα και εφαρμοσιμότητα της παρεχόμενης γνώσης και γι’αυτό το λόγο δόθηκε μεγάλο βάρος στη Φυσική αλλά και στα φυσιογνωστικά μαθήματα (π.χ. βοτανική). Για τον ίδιο λόγο, ο Δελμούζος ήθελε οι μαθήτριες του να έχουν άμεση επαφή και εκτίμηση του Φυσικού Κόσμου που μας περιβάλλει οργανώνοντας συστηματικά περιπάτους και εκδρομές αλλά και δίνοντας έμφαση στις κηπουρικές εργασίες. Να αναφέρουμε εδώ πως για πρώτη φορά στην ιστορία της Ελληνικής εκπαίδευσης χρησιμοποιήθηκαν στη διδασκαλία προπλάσματα σκελετών ζώων και ανθρώπων καθώς και στοιχειώδη εργαστήρια Φυσικής και Χημείας. Παρόμοιες σκοπιμότητες εξυπηρετούσε και το μάθημα της Γεωγραφίας, που στόχο είχε να φέρει τις μαθήτριες σε επαφή όχι μόνο με την πολιτική και τις κοινωνίες άλλων χωρών αλλά και με το περιβάλλον τους (χλωρίδα, πανίδα). Τέλος, πάντα με βάση τον ίδιο στόχο της εφαρμοσιμότητας της γνώσης, ο Δελμούζος έδωσε έμφαση και στα οικοκυρικά μαθήματα. Ο ίδιος δεν είχε αυταπάτες. Γνώριζε πως αν όχι όλες, τουλάχιστον η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητριών του θα παντρεύονταν μέλη της αστικής κοινωνίας της πόλης με σκοπό τη δημιουργία οικογενειών στα πλαίσια του τότε κοινωνικού ρόλου μιας γυναίκας.

Το πιο κορυφαίο, το πιο σημαντικό, το πιο ριζοσπαστικό και το πιο ανατρεπτικό στοιχείο του προγράμματος σπουδών του νέου Παρθεναγωγείου όμως ήταν η γλώσσα: η διδασκαλία γίνοταν αποκλειστικά στη νέα Ελληνική. Ήταν ίσως η πιο σημαντική απόφαση που έλαβε ο Δελμούζος από την αρχή: η στροφή από τον ψευτοκλασικισμό και την αρχαιοπληξία που ταλαιπωρούσε (και ταλαιπωρεί) τη μέση εκπαίδευση στο παρόν, το σύγχρονο άνθρωπο, το σύγχρονο κόσμο, τα προβλήματα του και τις προκλήσεις του. Η πραγματοποίηση αυτού του στόχου έγινε με την τοποθέτηση του μαθήματος των Νέων Ελληνικών ανάμεσα στα πρώτα στο πρόγραμμα σπουδών και τον περιορισμό της διδασκαλίας της νεκρής Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας στη μία ώρα την εβδομάδα. Για πρώτη φορά στην Ελληνική επικράτεια διδάχτηκαν στη μέση εκπαίδευση τα κείμενα των Αρχαίων Ελλήνων κλασικών σε νεοελληνική μετάφραση, όπως η Οδύσσεια και η Ιλιάδα του Ομήρου και η Αντιγόνη του Σοφοκλή.

Οπως είναι αναμενόμενο, με τις καινοτομίες του ο Δελμούζος έφερε την υπερσυντηρητική νεοελληνική κοινωνία στα όρια της. Οι αντιδράσεις δεν άργησαν να εμφανιστούν. Ενας από τους πρώτους εκφραστές υπήρξε ο εκδότης της εφημερίδας του Βόλου “Κήρυξ” Δημοσθένης Κούρτοβικ. Οι κατηγορίες πάμπολλες: “μαλλιαρωσύνη”, “συμφυρσμός γλωσσικών γούστων και προσωπικών εκτιμήσεων” αλλά και “διαίρεσις της πόλεως εις αριστοκράτας και πληβείους”.

“Δημιουργήτε πρότυπον και πρωτότυπον εν όλη την οικουμένη παρθεναγωγείον, κατά τερατώδη τρόπον διευθυνόμενον από έναν νεανίαν (...) δια να διδάξη πως πρέπει να γίνουν οικοκυραί και πως πρέπει να γίνουν μητέρες…. Ελληνίδες διδαχθείσαι μέχρι τούδε την λογικήν ελληνικήν γλώσσαν, εμπιστευθείσαι προς τελειοποίησιν αυτής εις ένα απόστολον του μαλλιαρικού φρενοκομείου”.

Η επίθεση του Κούρτοβικ εναντίον του Παρθεναγωγείου συνεχίστηκε τα επόμενα 3 χρόνια αλλά δεν κατάφερε να πετύχει τη διακοπή της λειτουργίας του. Αυτή συνέβη μόνον όταν στο μέτωπο προστέθηκε ένας άνθρωπος που μέχρι τότε είχε μείνει μακρυά από το θέμα: ο επίσκοπος Δημητριάδος Γερμανός Μαυρομμάτης.

Γεννημένος (άγνωστο πότε) στα Ψαρά, ο Μαυρομμάτης ήταν διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε μεταξύ άλλων και ως ιεροκήρυκας, μέχρι την εκλογή του στον επισκοπικό θρόνο του Βόλου. Τα πύρινα δημοσιεύματα του Κούρτοβικ που πολλές φορές αναδημόσιεύτηκαν και σε άλλες εφημερίδες της Θεσσαλικής πόλης όπως στην “Η Θεσσαλία” και στον “Ο Πρόμαχος” προέτρεψαν τον Μαυρομμάτη να προβεί σε εφνιδιαστική επίσκεψη στο Παρθεναγωγείο στις 10 Φεβρουαρίου με σκοπό να παρακολουθήσει τα μαθήματα της φιλολόγου Πηνελόπης Χριστάκου. Τέτοιες επισκέψεις δεν ήταν ασύνηθες φαινόμενο αλλά ήταν ασύνηθες να πραγματοποιηθεί από έναν επίσκοπο. Ο Μαυρομμάτης μπήκε στο Παρθεναγωγείο από την πίσω πόρτα για να παρακολουθήσει τα τεκτενόμενα. Το πρώτο σοκ το πήρε από την απουσία πρωινής προσευχής στις αίθουσες διδασκαλίας. Το δεύτερο, όταν η Χριστάκου αρνήθηκε να ασπαστεί το χέρι του και περιορίστηκε σε απλή χειραψία. Και το τρίτο όταν η Χριστάκου, σε σχετική παρατήρηση του Μαυρομμάτη γιατί δεν τον ασπάστηκε απάντησε πως τέτοιες τυπικότητες είναι υποκρισία και φαρισαισμός. Ο Μαυρομμάτης μάλιστα κατηγόρησε την Χριστάκου πως μετά την αναχώρηση του εκφράσθηκε για το πρόσωπο του με χυδαίες και ανάρμοστες εκφράσεις μπροστά στις μαθήτριες του σχολείου.

(Παρενθετικά να αναφέρουμε εδώ πως ο Δελμούζος δεν κατήργησε το μάθημα των Θρησκευτικών, το οποίο διδάσκονταν κανονικά όπως και στα υπόλοιπα σχολεία μέσης εκπαίδευσης).

Η επεισοδιακή επίσκεψη Μαυρομμάτη αποτέλεσε την αρχή του τέλος του Παρθεναγωγείου. Τα πύρινα άρθρα του Κούρτοβικ πολλαπλασιάστηκαν ενώ στο χορό μπήκε και ο θρησκευτικός σύλλογος “Οι Τρεις Ιεράρχες” με μεγάλη δύναμη στην κοινωνία του Βόλου ο οποίος κατήγγειλε πως στο Παρθεναγωγείο “διαστρεβλώνονταν” η ελληνική γλώσσα και διδασκόταν “η περιφρόνησις και ασέβεια προς τον ιερόν ορθόδοξον κλήρο”. Ο βουλευτής Βόλου Νικόλαος Μπουφίδης έφερε το θέμα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ενώ αποκορύφωμα των αντιδράσεων υπήρξε το παλλαικό συλλαλητήριο εναντίον του Παρθεναγωγείου που πραγματοποιήθηκε στο Βόλο στις 2 Μαρτίου του 1908. Την ίδια μέρα, το δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε την άμεση παύση της λειτουργίας του σχολείου. Ο Δελμούζος τέθηκε σε διαθεσιμότητα ενώ ο υπουργός Δικαιοσύνης έδωσε εντολή για τη διενέργεια ανακρίσεων. Η υπόθεση έπερνε πλέον το δρόμο της Δικαιοσύνης.

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Λόγω των Βαλκανικών πολέμων η δίκη των υπευθύνων του Πρώτου Παρθεναγωγείου Βόλου διεξήχθη μόλις το 1914 στο Ναύπλιο και πέρασε στην ιστορία ως “Τα Αθεικά του Βόλου”. Συχνά αναφέρεται και ως η Ελληνική “Δίκη των Πιθήκων”, κατά αναλογία της “Δίκης των Πιθήκων” που διεξήχθη 10 χρόνια αργότερα στις ΗΠΑ με αφορμή τη διδασκαλία του Νόμου της Εξέλιξης των Ειδών μέσω της Φυσικής Επιλογής. Ο λόγος είναι πως στο κατηγορητήριο συμπεριλήφθη η “κατηγορία” πως στο Παρθεναγωγείο οι μαθήτριες διδάσκονταν την Δαρβινική Εξέλιξη:

“Κατά διαφόρους εποχάς από του Σεπτεμβρίου 1908 μέχρι τέλους Μαρτίου 1911 προσεπάθησαν διά ζώσης, διά διδασκαλίας και δι εντύπων φυλλαδίων να ελκύσωσι προσηλύτους εις λεγόμενα θρησκευτικά δόγματα, τουτέστι την αθεΐαν, με τα οποία ενεργούμενα είναι ασυμβίβαστος η διατήρησις της πολιτικής τάξεως, διδάσκοντες ότι δεν υπάρχει Θεός... ότι ο άνθρωπος εδημιουργήθη υπό πιθήκων, ότι ο Θεός είναι ένα αγγούρι, η πατρίς πόρνη και στρίγγλα μητριά και η θρησκεία μαστρωπός”

Να σημειώσουμε εδώ πως η διδασκαλία του νόμου της Εξέλιξης των Ειδών δεν είναι σίγουρο πως είχε πράγματι τελεστεί στο Παρθεναγωγείο. Αν και κομμάτια του μνημειώδους έργου του Δαρβίνου είχαν μεταφραστεί στην νεοελληνική από τα τέλη του 19ου αιώνα, μόλις το 1915 μεταφράστηκε από τον Νίκο Καζαντζάκη το έργο του “On the origin of Species”.

Η δίκη πραγματοποιήθηκε από το διάστημα 16 ως 28 Απριλίου του 1914. Πέραν των Δελμούζου και Σαράτση υπήρχαν συνολικά άλλοι 10 κατηγορούμενοι. Η απόφαση υπήρξε αθωωτική για όλους τους κατηγορούμενους αν και όχι ομόφωνη. Παρά την αθώωση, ο σκοπός όλων όσων είχαν εναντιωθεί στο Παρθεναγωγείο είχε επιτελεστεί. Η λειτουργία του Παρθεναγωγείου είχε πλέον διακοπεί οριστικά. Η προσπάθεια για ριζική αναμόρφωση της Ελληνικής Εκπαίδευσης, η προσπάθεια να συνδεθεί το νέο Ελληνικό κράτος μέσω της εκπαίδευσης με τον σύγχρονο κόσμο και τις απαιτήσεις του είχε αποτύχει.

Ο Αλέξανδρος Δελμούζος παρέμεινε ένας φιλελεύθερος μεταρρυθμιστής μέχρι το τέλος της ζωής του, στις 10 Δεκεμβρίου 1956.

blemilo.com
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2013

Myschool: Επιτέλους, ένα βήμα μπροστά!


Διαβάζοντας εδώ και μέρες στο διαδίκτυο αντιδράσεις, καταδίκες και πλήρη δαιμονοποίηση του νέου πληροφοριακού συστήματος του Υπουργείου Παιδείας, το οποίο χαρακτηρίζεται άλλοτε ως μεγάλος αδελφός, άλλοτε ως μέσο συμμόρφωσης, υποταγής και αξιολόγησης των εκπ/κών, άλλοτε ως φακέλωμα των μαθητών, κ.τ.λ., θα ήθελα να γράψω μερικές σκέψεις, χωρίς φόβο και πάθος, θεωρώντας, έστω το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, ως δεδομένο...

 Το πρώτο στο οποίο θέλω να σταθώ, είναι το δικαίωμα της κεντρικής διοίκησης (Υπουργείο) να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή τι συμβαίνει στην «επικράτειά» του. Μπορεί προσωπικά να διαφωνώ με το ισχύον, απολύτως συγκεντρωτικό εκπαιδευτικό μας σύστημα, το οποίο ίσως κάποτε πρέπει να αλλάξει, διατηρώντας ως βασικό άξονά του μόνο έναν πυρήνα, μία εθνική κατεύθυνση προς έναν στρατηγικό σκοπό, δίνοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητα στις περιφέρειες (ή στις περιφερειακές ενότητες) να διαμορφώνουν το μεγαλύτερο μέρος της εκπαιδευτικής πολιτικής. Βέβαια, εδώ γεννάται ένα άλλο ερώτημα: είμαστε έτοιμοι/ώριμοι ως πολίτες να δεχτούμε και να εφαρμόσουμε κάτι τέτοιο;

Προς στιγμήν λοιπόν, έχουμε ένα συγκεντρωτικό εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο συνειδητοποίησε ότι, ήρθε η εποχή, όπου η τεχνολογία τού δίνει τη δυνατότητα να «βλέπει» σε -σχεδόν- πραγματικό χρόνο τι συμβαίνει στο κάθε σχολείο, στον κάθε μισθοδοτούμενο υπάλληλό του, στο κάθε «κύτταρό» του, που δεν είναι άλλο από τον ίδιο το μαθητή. Τι είναι το μεμπτό σ’ αυτό; Ο έλεγχος; Ποιος υπάλληλος (εκπ/κός, δ/ντής, σχολ. Σύμβουλος κ.τ.λ.) φοβάται τον έλεγχο; Προφανώς είτε εκείνος που θεωρούσε ως τώρα το δημόσιο τσιφλίκι του, είτε ο ευσυνείδητος και εργατικός εκείνος που δεν εμπιστεύεται το κράτος. Αλλά ακόμα και ο δεύτερος, που μπορεί να έχει και δίκιο, δεν δικαιούται να στερήσει, με υπόνοιες και υποψίες, το δικαίωμα της κεντρικής διοίκησης να δει «χειροπιαστά» τι γίνεται -εκπαιδευτικά- ανά την επικράτεια.

Σε τελική ανάλυση, δεν ξέρουμε ακόμα αν αυτό οδηγήσει σε ευνοϊκότερες ή σε δυσμενέστερες συνθήκες εκπ/κούς ή/και μαθητές. Ας αφήσουμε να φανεί. Μην ξεχνάμε όμως πως οτιδήποτε καινούργιο, συνήθως αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη, και αυτό είναι ανθρώπινο.

Ας έρθω τώρα στη λειτουργικότητα του νέου αυτού συστήματος. Προσπερνώντας μερικές αστοχίες που παρατηρήθηκαν τις τελευταίες μέρες, και οι οποίες διορθώθηκαν «σε χρόνο dt», το νέο σύστημα καταγραφής δεδομένων της σχολικής μονάδας λειτουργεί χωρίς «κολλήμματα» (και το σχολείο μου βρίσκεται 60 χλμ μακριά από το Ηράκλειο Κρήτης), χωρίς καθυστερήσεις, σε περιβάλλον συνήθους ιστοσελίδας ελεύθερου κώδικα, δηλαδή σαν να βρίσκεσαι π.χ. σε φόρουμ για.... τα μαθηματικά. Δεν ξέρω αν συνεχίσει να λειτουργεί έτσι, αλλά ως καλοπροαίρετος παρατηρητής θα υποθέσω ότι, αξιοποιώντας κάθε πληροφορία ενδεχόμενης δυστοκίας, οι διαχειριστές του θα εξασφαλίσουν μια ακόμα καλύτερη συνέχεια. Δεν θα αρνηθώ φυσικά ότι οι συνάδελφοι δ/ντές που δεν έχουν καλή σχέση με τους Η/Υ, θα έχουν κάποιες δυσκολίες. Το ίδιο όμως θα συνέβαινε και με τα προηγούμενα συστήματα (e-school, survey κ.τ.λ.)...

Ας έρθω τώρα στα προσωπικά δεδομένα των μαθητών, τα οποία, όπως έχει γραφεί, δεν θα έπρεπε να ζητούνται. Ποιο είναι όμως προσωπικό δεδομένο; Ο ΑΜΚΑ; Αυτό που οποιοσδήποτε πολίτης μπορεί να βρει πληκτρολογώντας επώνυμο, όνομα, πατρώνυμο, μητρώνυμο και ημ/νία γέννησης στο σχετικό website; Στοιχεία δηλ. που υπάρχουν στην καρτέλα κάθε μαθητή (και τα λαμβάνει και τα ελάμβανε έτσι κι αλλιώς το Υπουργείο); Ή μήπως τα υπόλοιπα, τα οποία υπήρχαν και στο e-school, και τα οποία είναι απαραίτητα για την -χειρόγραφη, δυστυχώς- έκδοση απολυτήριου τίτλου και αποδεικτικού απόλυσης (κάθε εκτυπωμένος απολυτήριος τίτλος γυμνασίου είναι σήμερα άκυρος, και πρέπει να γίνεται ΜΟΝΟ χειρόγραφα - ελπίζω και εύχομαι, με το myschool, αυτό να αλλάξει.).

Έχει υπάρξει επίσης παρεξήγηση για τους μαθητές με ειδικές ανάγκες. Όσοι έχουν ανοίξει το myschool θα διαπίστωσαν ότι, όπως και στο προηγούμενο (e-school) ΠΡΕΠΕΙ να δηλώνεται εάν ο μαθητής είναι με «ειδικές ανάγκες». Και το βάζω σε εισαγωγικά, διότι δεν γίνεται λόγος για μαθητές με... αυτισμό κ.τ.λ., όπως διάβασα κάπου (ναι, συμπεριλαμβάνονται και αυτές οι σοβαρές παθήσεις) αλλά το 90% αυτών των μαθητών είναι εκείνοι που η φύση τους προίκισε με δυσλεξία, δυσαναγνωσία κ.τ.λ. (και το ρήμα «προίκισε» χωρίς εισαγωγικά, αφού συνήθως αυτά τα παιδιά είναι χαρισματικά σε κάποιο τομέα). Γιατί ΠΡΕΠΕΙ να δηλώνεται αν ένας μαθητής είναι με ειδικές ανάγκες; Διότι, απλούστατα, στο Γυμνάσιο οι μαθητές με ειδικές ανάγκες έχουν άλλα όρια προαγωγής και απόλυσης. Πιο συγκεκριμένα, ένας μαθητής χωρίς ειδικές ανάγκες, που έχει τελικό μέσο όρο στα βασικά μαθήματα κάτω από 12,5 επαναλαμβάνει την τάξη εάν υστερεί σε περισσότερα από 4 βασικά μαθήματα (άρθρο 1, παρ. 1, εδάφ. (γ)/Π.Δ. 182/’84), ενώ για έναν μαθητή με ειδικές ανάγκες το όριο αυτό είναι 11,5 (άρθρο 5/Π.Δ. 191/’92). Για τις άλλες κατηγορίες (Μωαμεθανοί ελληνικής υπηκοότητας, αλλοδαποί που φοιτούν 1η χρονιά στην Ελλάδα και αλλοδαποί που φοιτούν 2η χρονιά στην Ελλάδα) που ζητά το myschool να δηλώνονται, ο τρόπος προαγωγής/απόλυσης γίνεται (από τη νομοθεσία) αρκετά πιο περίπλοκος (το παραπάνω όριο γίνεται 10, αλλάζει η βάση σε συγκεκριμένα μαθήματα κ.τ.λ.).

Πάμε τώρα στα απολυτήρια, ή καλύτερα, στα αποδεικτικά απόλυσης. Οι πολίτες που έρχονται στο σχολείο μου και ζητούν αποδεικτικά απόλυσης για την εργασία τους, την πρόσληψή τους, την προαγωγή τους, τη σύνταξή τους κ.τ.λ., συνήθως χρειάζονται το αποδεικτικό απόλυσης... χθες. Εμείς πρέπει να τον βρούμε στο μητρώο, να αντιγράψουμε όλα τα στοιχεία (προσωπικά, βαθμοί κ.τ.λ.) και μετά από λίγη... τύχη, δε θα χρειαστεί να σκίσουμε το πρώτο αποδεικτικό απόλυσης και να γράψουμε 2ο επειδή έγινε ένα λαθάκι, ή κάτι δε χώρεσε να γραφεί κ.ά. Ξαναλέω ότι στο γυμνάσιο δεν επιτρέπεται η έκδοση απολυτήριου τίτλου (ή αποδεικτικού απόλυσης) με το κομπιούτερ. Τουλάχιστον αυτή τη διαβεβαίωση είχα (ξανά) από το Υπουργείο πριν μερικούς μήνες. Τι θα γινόταν λοιπόν αν αυτά τα στοιχεία ήταν online και το Υπουργείο επέτρεπε να τα εκτυπώνουμε; Ο πολίτης θα έπαιρνε το αποδεικτικό απόλυσής του σε ένα δευτερόλεπτο! Ελπίζω το νέο σύστημα να θεωρηθεί -επιτέλους- αξιόπιστο και μια μέρα οι άνθρωποι να παίρνουν το αποδεικτικό απόλυσής τους και από το σπίτι τους αν γίνεται, όπως π.χ. η φορολογική ενημερότητα σήμερα!

Σχετικά τώρα με τις άδειες και τις απεργίες των εκπαιδευτικών, δεν καταλαβαίνω γιατί να μη δηλώνονται. Μήπως είναι κρυφές; Μήπως το Υπουργείο, αν θέλει, δεν μπορεί να ενημερωθεί από τις δ/νσεις άμεσα για τις ημέρες άδειας και απεργίας των εκπ/κών; Απ’ όσο ξέρω οι άδειες καταγράφονται στο υπάρχον πληροφοριακό σύστημα των δ/νσεων. Δεν ξέρω αν ήδη καταγράφονται και οι ημέρες απεργίας.

Γενικά μιλώντας, αλλά και ως μαθηματικός, θεωρώ ότι το νέο αυτό πληροφοριακό σύστημα, εκτός του γεγονότος ότι διευκολύνει τη γραφειοκρατία του σχολείου, είναι ένα πολύ χρήσιμο στατιστικό εργαλείο στα χέρια εκείνου που θα θελήσει να το αξιοποιήσει κατάλληλα προς την κατεύθυνση της χαρτογράφησης της ισχύουσας κατάστασης και της λήψης του «καρδιακού» παλμού της ελληνικής εκπαίδευσης για ένα μελλοντικό σχεδιασμό προς μια ουσιαστική αναβάθμιση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Δυστυχώς τίθεται σε εφαρμογή εν μέσω μνημονιακών πολιτικών, καχυποψίας, ανασφάλειας, πάλης για επιβίωση. Εύχομαι ο στόχος του να είναι πράγματι η αναβάθμιση της εκπαίδευσης, και τίποτα άλλο...

Αντώνης Σπυριδάκης
Μαθηματικός
Δ/ντής Γυμνασίου Βιάννου
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

Μια σπουδαία συνέντευξη...

Αν έχετε χρόνο και διάθεση νομίζω ότι  αξίζει να δείτε τη  συνέντευξη του Βαγγέλη Ιντζίδη

Παραβατικότητα εκπαιδευτικών, μαθητών, γονέων, μάθηση, εκπαίδευση, αποδοτικότητα- αποτελεσματικότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας, σχολική διαρροή, αξιολόγηση εκπαιδευτικών,   είναι μερικά από τα ζητήματα τα οποία προσεγγίζει ο Βαγγέλης Ιντζίδης, δρ. Πανεπιστημίου Αιγαίου, δάσκαλος, γλωσσολόγος και συγγραφέας εκπαιδευτικών υλικών...






Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Περί αξιολόγησης εκπαιδευτικών

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ Υ.ΠΑΙ.Θ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Με αφορμή το Προεδρικό Διάταγμα για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών που δόθηκε στη δημοσιότητα από το Υπουργείο Παιδείας, το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Επιστημονικής Ένωσης Διευθυντών Σχολικών Μονάδων Π.Ε., έχει να επισημάνει τα εξής:
1. Υπενθυμίζει την από καιρό διατυπωμένη θέση του, πως η μόνη μορφή αξιολόγησης που στηρίζεται στα νέα επιστημονικά δεδομένα και την ευρωπαϊκή και διεθνή εμπειρία είναι αυτή που υιοθετεί μοντέλα αυτοελέγχου με στόχο την ανάπτυξη και βελτίωση του σχολείου, με βάση τις δικές του δυνάμεις, και τα οποία στηρίζονται στην εσωτερική αξιολόγηση (αυτοαξιολόγηση) της σχολικής μονάδας, η οποία μπορεί να συνδυάζεται και με εξωτερική αξιολόγηση, ώστε να αυξάνεται η εγκυρότητα των μετρήσεων και να οδηγεί σε πιο θετικά αποτελέσματα.
2. Θεωρεί πως η όποια αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έχει νόημα μόνο όταν αυτή εντάσσεται στη συνολική αξιολόγηση της σχολικής μονάδας, έχει κυρίως διαμορφωτικό χαρακτήρα και στοχεύει στην ανάληψη βελτιωτικών δράσεων, τόσο από τη σχολική μονάδα, όσο και από τον ίδιο τον εκπαιδευτικό.
3. Το ΠΔ του Υ.ΠΑΙ.Θ. επιβάλλει την εφαρμογή ενός συστήματος αξιολόγησης που εδράζεται κυρίως στην ιεραρχική εσωτερική αξιολόγηση και προδιαγράφει μια εκπαιδευτική πραγματικότητα άκρατου ανταγωνισμού και διαρκούς ανασφάλειας για τους εκπαιδευτικούς, τη στιγμή που είναι κοινώς αποδεκτό ότι προϋπόθεση για την καλή λειτουργία των σχολικών μονάδων είναι το ήρεμο κλίμα και η συνεργατική δράση.
4. Στόχος των συντακτών του Π.Δ. δεν είναι η καθιέρωση ενός συστήματος αξιολόγησης με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού έργου, προς όφελος των μαθητών και της κοινωνίας, αλλά η θεσμοθέτηση μιας διαδικασίας ελέγχου της μισθολογικής και βαθμολογικής εξέλιξης των εκπαιδευτικών, μέσα από την καθιέρωση της προκρούστειας λογικής των «ποσοστώσεων» σε εφαρμογή του Ν.4024/2011 για το «ενιαίο» μισθολόγιο.
5. Πιο αναλυτικά, το Π.Δ. του Υπουργείου Παιδείας:
• εισάγει την επικυριαρχία των σχολικών συμβούλων σε όλη τη διαδικασία της αξιολόγησης, μετατρέποντάς τους στην ουσία, από συμβούλους σε παλιούς επιθεωρητές.
• αναθέτει, εντελώς αντιεπιστημονικά, στο ίδιο άτομο (σχολικό σύμβουλο), τόσο τη διενέργεια της διαμορφωτικής, όσο και της τελικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, τη στιγμή που σε όσα συστήματα αξιολόγησης εφαρμόζονται και οι δύο αυτές διαδικασίες -για ευνόητους λόγους- διενεργούνται από διαφορετικά άτομα.
• συγκροτεί έναν συγκεντρωτικό, γραφειοκρατικό και ιεραρχικά δομημένο μηχανισμό εποπτείας και ελέγχου όλου του εκπαιδευτικού συστήματος, όπου κάθε ανώτερη κλίμακα αξιολογείται και κρίνεται από την ικανότητά της να ελέγχει τις κατώτερες.
• καθιερώνει ένα πλαίσιο, το οποίο δεν επιτρέπει καμία μορφή δημοκρατικού ελέγχου και κίνησης από τα κάτω προς τα πάνω, και ο ρόλος των ιεραρχικά κατώτερων εξαντλείται αποκλειστικά και μόνο στην παροχή ενημέρωσης προς τους ιεραρχικά ανώτερους.
• θεωρεί ως μοναδική μεταβλητή της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος τον εκπαιδευτικό και ξεκινά με τη δική του αξιολόγηση, ενώ απουσιάζει παντελώς και μετατίθεται στις «καλένδες» η αξιολόγηση των αναλυτικών προγραμμάτων, των βιβλίων, των υποδομών, των εκπαιδευτικών στόχων, της χρηματοδότησης του σχολείου και της δομής του εκπαιδευτικού συστήματος γενικότερα.
• αγνοεί πλήρως την πολυπαραγοντικότητα από την οποία χαρακτηρίζεται το εκπαιδευτικό έργο (λειτουργία διαφορετικών τύπων σχολείων, διαφορετική υλικοτεχνική υποδομή και εποπτικά μέσα, διαφορετικές γεωγραφικές και κοινωνικοπολιτισμικές συνθήκες κ.λπ.)
• εισάγει μια απίστευτη γραφειοκρατία στην καθημερινή σχολική ζωή, με διαδικασίες χρονοβόρες και σε πολλές των περιπτώσεων ανεφάρμοστες και αντικρουόμενες.
• καθιερώνει με εντελώς ασαφή τρόπο την ποσοτικοποίηση ποιοτικών κριτηρίων σε κλίμακα από το 1 έως το 100, αφήνοντας μεγάλα περιθώρια για υποκειμενικές κρίσεις και αυθαιρεσίες. Αλήθεια, πώς θα βαθμολογηθεί ο εκπαιδευτικός σε κλίμακα(1-100) στο «κριτήριο του παιδαγωγικού κλίματος στη σχολική τάξη» ή στο «κριτήριο των διαπροσωπικών σχέσεων»; Με δύο επισκέψεις του σχολικού συμβούλου;
• εκφυλίζει εντελώς τον πραγματικό χαρακτήρα της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας, η οποία πρέπει να έχει ως στόχο την ανάπτυξη και βελτίωση του σχολείου, με βάση τις δικές του δυνάμεις, και απλώς τη χρησιμοποιεί για να προετοιμάζει την εξατομικευμένη αξιολόγηση κάθε μεμονωμένου εκπαιδευτικού.
• εντελώς αυθαίρετα και σε πλήρη αντίθεση με την κείμενη νομοθεσία αποκαλεί τους σχολικούς συμβούλους «ανώτερους» και «προϊσταμένους» των διευθυντών σχολικών μονάδων (άρθρο 10).
• αναθέτει τα τέσσερα από τα πέντε κριτήρια αξιολόγησης των διευθυντών σχολικών μονάδων στους σχολικούς συμβούλους, και ένα μόνο στο Διευθυντή Εκπαίδευσης που είναι ο άμεσος Προϊστάμενός τους.
• απαξιώνει και υποβαθμίζει το ρόλο των διευθυντών αξιολογώντας τη διδακτική τους ικανότητα, παραβλέποντας ότι οι διευθυντές είναι από την κείμενη νομοθεσία εκτός από διοικητικοί και επιστημονικοί-παιδαγωγικοί υπεύθυνοι των σχολικών μονάδων, και άρα, ως τέτοιοι και μόνο θα έπρεπε να αξιολογούνται.
• προβλέπει ότι η αξιολόγηση των αποσπασμένων εκπαιδευτικών σε διοικητικές υπηρεσίες θα γίνεται με διαφορετικά κριτήρια από αυτά των μάχιμων εκπαιδευτικών, αλλά η προαγωγή τους θα γίνεται με βάση κοινούς πίνακες προακτέων, γεγονός που θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε ρουσφετολογικές πρακτικές.
• εισάγει ασαφή και φωτογραφικά προσόντα (π.χ. Δίπλωμα σπουδών σε αντικείμενα που αφορούν την τέχνη, τον πολιτισμό, το περιβάλλον, την επιστήμη ή την τεχνολογία).
Με βάση τα παραπάνω, το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Επιστημονικής Ένωσης Διευθυντών Σχολικών Μονάδων Π.Ε., κρίνει συνολικά το ΠΔ για την αξιολόγηση ως αντιεπιστημονικό και προτείνει την έναρξη διαλόγου από μηδενική βάση, μεταξύ όλων των εμπλεκομένων μερών, με στόχους:
1ον. Τη θεσμοθέτηση ενός σαφούς πλαισίου λειτουργίας του εκπαιδευτικού μας συστήματος, όπου οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντα όλων των μελών της σχολικής κοινότητας θα είναι καθορισμένα με ακρίβεια και σαφήνεια, ώστε να οδηγηθούμε σε πιο ποιοτική λειτουργία των σχολικών μονάδων, αλλά και σε αναβάθμιση του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου και
2ον. Τη θεσμοθέτηση ενός συστήματος αξιολόγησης όπου η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού θα εντάσσεται στη συνολική αξιολόγηση της σχολικής μονάδας, θα έχει κυρίως διαμορφωτικό χαρακτήρα και θα αποβλέπει στην ανάπτυξη και αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου μέσω της ανάληψης βελτιωτικών δράσεων τόσο από τη σχολική μονάδα όσο και από τον ίδιο τον εκπαιδευτικό, μακριά από κατηγοριοποιήσεις, ποσοστώσεις και ανταγωνισμούς και μέσα σε ένα κλίμα συνεργασίας και συλλογικότητας που τόσο έχει ανάγκη σήμερα το δημόσιο σχολείο.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος:Γεώργιος Ανδριάς
Ο Γεν. Γραμματέας:       Νικόλαος Μακεδών
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

Καμία απασχόληση μαθητών και κάλυψη απουσίας εκπαιδευτικού προσωπικού στα κενά

Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν οι καταγγελίες εκπαιδευτικών ότι δέχονται πιέσεις να μπαίνουν στα κενά τους να καλύπτουν την απουσία προσλήψεων εκπαιδευτικού προσωπικού και τα χιλιάδες κενά που αυτή η πολιτική έχει δημιουργήσει! Ταυτόχρονα, υπάρχει διασπορά φημών ότι υπάρχουν άρθρα και νομοθεσία που επιβάλουν στους διευθυντές, στα πλαίσια των καθηκόντων τους, να στέλνουν εκπαιδευτικούς τις ώρες των κενών τους για να κάνουν λέει... «απασχόληση» των μαθητών. Ισχυρίζονται μάλιστα, ότι η απασχόληση των μαθητών δεν είναι διδακτική ώρα! Κυκλοφορούν και σκονάκια με άρθρα νόμων που υποτίθεται ότι το προβλέπουν!

Γίνεται απίστευτη παραποίηση της ισχύουσας νομοθεσίας με ένα και μοναδικό στόχο: να καλύψουμε τα κενά προσλήψεων που δημιουργεί η εκπαιδευτική πολιτική σε βάρος των δικαιωμάτων μας που κατακτήθηκαν με αγώνες. Καλά θα κάνουν όσα στελέχη εκπαίδευσης επικαλούνται νόμους και άρθρα για να παραβιάσουν εργασιακά δικαιώματα, να γνωρίζουν ότι:
Η νομοθεσία καθορίζει με ακρίβεια το διδακτικό ωράριο των εκπαιδευτικών (24-21 ώρες ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας) και το εργασιακό (30 ώρες εβδομαδιαίως και έως ημερήσιο 6ωρο).
Όλες οι ώρες που οι μαθητές παραβρίσκονται στο σχολείο είναι διδακτικές ώρες και άρα όταν ένας εκπαιδευτικός έχει την ευθύνη μαθητών για τον οποιοδήποτε λόγο, αυτό ανάγεται στο διδακτικό του ωράριο.
Δεν υπάρχει πουθενά στη νομοθεσία η έννοια της «απασχόλησης» των μαθητών ή της ενισχυτικής διδασκαλίας ολόκληρου τμήματος (η νομοθεσία αναφέρεται σε ενισχυτική διδασκαλία ως 5 μαθητών). Προτροπές ή προφορικές εντολές που καλούν το εκπαιδευτικό προσωπικό να καλύψει εκπαιδευτικά κενά κάνοντας απασχόληση των μαθητών χωρίς να υπολογίζονται οι ώρες αυτές στο διδακτικό του ωράριο, είναι απολύτως ανυπόστατες. Κάθε απασχόληση σε τμήμα θεωρείται διδακτικό ωράριο.
Με βάση τα παραπάνω, είναι παράβαση της υπάρχουσας νομοθεσίας να καλούνται οι εκπαιδευτικοί που συμπληρώνουν το διδακτικό τους ωράριο, να κρατούν τμήμα ή μαθητές εξαιτίας μικρής ή μεγάλης διάρκειας απουσίας εκπαιδευτικού ή εκπαιδευτικό κενό που δεν κάλυψε το υπουργείο.
Το άρθρο του καθηκοντολογίου που χρησιμοποιείται ως άλλοθι αφορά εκπαιδευτικούς που δε συμπληρώνουν το διδακτικό τους ωράριο ή είχαν τοποθετηθεί στις σχολικές μονάδες ως πλεονάζον προσωπικό ακριβώς για την κάλυψη των έκτακτων κενών.
Το διδακτικό ωράριο των εκπαιδευτικών είναι συγκεκριμένο και καθορίζεται και από το ωρολόγιο πρόγραμμα. Κανένα στέλεχος διοίκησης δεν έχει τη δικαιοδοσία να μεταβάλει το εβδομαδιαίο ωρολόγιο πρόγραμμα του εκπαιδευτικού προσωπικού κατά το δοκούν. Οποιαδήποτε αλλαγή στο ωρολόγιο πρόγραμμα των μαθητών γίνεται μόνο με συνεδρίαση του συλλόγου διδασκόντων και χωρίς να παραβιάζονται τα κατοχυρωμένα δικαιώματα. Ο σύλλογός διδασκόντων δε δικαιούται να αποφασίζει παραβίαση των δικαιωμάτων και κάθε τέτοιου είδους απόφαση είναι παράνομη και μη εκτελέσιμη (π.χ. να δουλεύει κάποιος εκπ/κός περισσότερες ώρες από το διδακτικό του ωράριο.

Όσα στελέχη εκπαίδευσης ισχυρίζονται ότι το κάνουν για το καλό των μαθητών, να τους υπενθυμίσουμε ότι με τις πολιτικές αυτές οι μαθητές μας θα ανήκουν στο 60% των άνεργων νέων. Γιατί αν οι υπάρχοντες εργαζόμενοι καλύψουμε όλες τις κενές θέσεις εργασίας, δουλεύοντας περισσότερο, κανείς άνεργος εκπαιδευτικός, εργάτης, υπάλληλος δε θα βρει ποτέ δουλειά! Γι’ αυτό καλά θα κάνουν να πάψουν να ισχυρίζονται ότι δουλεύουν για το καλό του τόπου και του λαού.
Σε περίπτωση που απουσιάζει εκτάκτως εκπαιδευτικός και το εκπαιδευτικό προσωπικό του σχολείου καλύπτει το διδακτικό του ωράριο, τότε ο σύλλογος διδασκόντων να αποφασίζει να μοιράζει τα παιδιά. Σε περίπτωση που η απουσία είναι μακρόχρονη, τότε εκτός από το παραπάνω, ενημερώνουμε το σύλλογο, καλούμε και ενημερώνουμε το σύλλογο γονέων και τους γονείς, οργανώνουμε κινητοποίηση.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι διευθύντριες/ντές, αρνηθείτε να γίνετε οι ιμάντες μεταφοράς των απειλών, των εκβιασμών, του φόβου! Συνάδελφισσες και συνάδελφοι σχολικοί σύμβουλοι, μην επαναλαμβάνετε τις προφορικές οδηγίες του υπουργείου που παραβιάζουν δικαιώματα στην εργασία. Πάρτε καθαρή θέση στο πλευρό των δικαιωμάτων των μαθητών και των εκπαιδευτικών.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, ο ατομισμός ενισχύει το φόβο και την υποταγή, οδηγεί στη σφαγή δικαιωμάτων. Καμία εξουσία δεν είναι πιο δυνατή από την ενότητα των πολλών.
Μαθαίνουμε τα δικαιώματά μας, τα υπερασπίζουμε συλλογικά σε κάθε σχολείο, με αλληλεγγύη σε κάθε συνάδελφο, με άρνηση αποδοχής αυθαίρετων εντολών, με ενημέρωση του συλλόγου σε κάθε περίπτωση αυθαιρεσίας και τρομοκράτησης. Συσπειρωμένοι γύρω από το σύλλογό μας να αντιμετωπίσουμε κάθε πρόκληση. Όλοι μαζί να περάσουμε στην αντεπίθεση. Δε θα ζήσουμε με το φόβο! Τη ζωή μας την κερδίζουμε με αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια!

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ
Διαβάστε περισσότερα...