Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Δήμος και Δημόσιο Σχολείο

Τα παιδιά μας δικαιούνται ένα καλύτερο αύριο 
Σύμφωνα με τις σύγχρονες θεωρίες η εκπαιδευτική διαδικασία συντελείται σε χώρους τυπικής και άτυπης μάθησης. Στη προσέγγιση αυτή και με την παραδοχή ότι η μάθηση είναι μια κατεξοχήν κοινωνική επικοινωνιακή λειτουργία, οι τοπικές κοινωνίες, ειδικά όταν αυτές δομούνται στο νομικό τους πλαίσιο ως αυτοδιοικητικοί οργανισμοί έχουν να προσφέρουν πολλά.

 Ενδεικτικά κάποιοι προβληματισμοί για συζήτηση...

i. Ο θεσμός των διδακτικών επισκέψεων και η ευέλικτη ζώνη μπορούν να συνθέσουν αφενός χώρους ευέλικτων, βιωματικών και διαδραστικών δραστηριοτήτων αφετέρου στη προοπτική ενός σχολείου ανοικτού στη κοινωνία πεδίο συνεργασίας σχολείου δήμου. Ο δήμος αξιοποιώντας υπηρεσίες (τροχαία, πυροσβεστική, στρατιωτικές υπηρεσίες, Μ.κ.Ο. εθελοντές, δημοτικές κοινωνικές υπηρεσίες…) χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία μπορεί να συνθέσει μια σειρά δραστηριοτήτων ουσιαστικά χρήσιμες για τους μαθητές, παιδαγωγικά εγγυημένες , ουσιαστικά ασφαλείς και χωρίς οικονομική επιβάρυνση για τις οικογένειες των μαθητών.
Κάποιες από τις θεματικές θα μπορούσαν να είναι:
-Γνωρίζω το βουνό (H πόλη μας είναι στους πρόποδες του Υμηττού, ας μην το ξεχνάμε αυτό)
-Οι τέσσερις εποχές στο δάσος
-Γίνομαι και εγώ δασοπυροσβέστης
-Υιοθετούμε το παρκάκι της γειτονιάς
-Πεζός – Ποδηλάτης – Οδηγός
-Μαθαίνω να ακούω και να συνεργάζομαι

 ii. Στο πλαίσιο φιλαναγνωσίας ένα μήνα με δραστηριότητες γύρω από το βιβλίο.
Ενδεικτικά θέματα: Γίνομαι συγγραφέας, ο καλός αναγνώστης, εκδίδω το έργο μου, λογοτεχνικές δράσεις, χωρίς βραβεία με ανοιχτή συμμετοχή για όλους τους μαθητές, με ενεργή συμμετοχή των εκπαιδευτικών και στην οργάνωση αλλά και στην υλοποίηση, με αξιοποίηση των δημοτικών βιβλιοθηκών και με επιβράβευση τη χαρά της συμμετοχής.
Θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο αν ο δήμος κατάφερνε να πραγματοποιήσει μια περιοδική έκδοση , βήμα εκπαιδευτικού προβληματισμού αλλά κυρίως χώρου δημοσίευσης έργων μαθητών. Τουλάχιστον ας καθιερωθεί στις υπάρχουσες τοπικές εκδόσεις ο χώρος του σχολείου με τα παραπάνω χαρακτηριστικά.

 iii. Στη διεθνή εκπαιδευτική πραγματικότητα οι Σύλλογοι Γονέων επιτελούν σημαντικό επικουρικό έργο. «Δίκτυο Δράσης» με πεδίο το σχολείο και τους μαθητές. Αξιοποιούνται γονείς που θέλουν και μπορούν να συνεισφέρουν. Ποιος δε έχει σκεφθεί να αποτανθεί στο γονιό γιατρό της τάξης του; «Ανάδοχος Σύλλογος Γονέων» μια πρακτική που επιγραμματικά στοχεύει στην ουσιαστική και οργανωμένη βοήθεια σε μαθητές με ιδιαίτερα προβλήματα και ανάγκη για επιπλέον βοήθεια.

 iv. Ουσιαστική αξιοποίηση στην καθημερινή σχολική πραγματικότητα των κοινωνικών υπηρεσιών του δήμου. Σύνδεση του σχολείου με τις συγκεκριμένες υπηρεσίες για συμβουλευτική δράση, υποστήριξη των μαθητών και των οικογενειών τους καθώς επίσης και συνεχή υποστήριξη των εκπαιδευτικών στις ιδιαίτερες δυσκολίες
Στη σύσταση ενός πρακτικού και ουσιαστικού διαύλου συνεργασίας, ίσως βοηθούσε η σύσταση ατζέντας σχολείου και κοινωνικών υπηρεσιών με τη θεματολογία, τους τομείς και τις δυνατότητες κοινών δράσεων

Πολλές  ευχαριστίες στο φίλο Σχολικό Σύμβουλο Παναγιώτη Πήλιουρη, γιατί πολλές από αυτές τις ιδέες είναι δικές του

Δεν υπάρχουν σχόλια: